Top Kado's
Zakelijke geschenkbon
Uw collega’s,werknemers, relaties en vrienden verrassen met een fantastisch kado? Dan is De Nationale Geschenkbon Keuzevoucher dé oplossing!
Lees meer
Lees meer
Kado of Cadeau
Kun je behalve cadeau ook de spelling kado gebruiken?
Ja, wat ons betreft kan dat. In het Groene Boekje (2005) komt weliswaar alleen cadeau voor, maar wie niet aan de officiële spelling gebonden is (alleen de overheid en het onderwijs zijn dat wel), kan gerust het informelere kado gebruiken. Het Witte Boekje (2006) vermeldt cadeau en kado (met bij kado de toevoeging 'informeel').
De officiële spelling is altijd cadeau geweest. Het is een wijdverbreid misverstand dat kado ooit in het Groene Boekje heeft gestaan. Ook in de periode 1954-1995, toen veel woorden naast een 'voorkeurspelling' een 'toegelaten spelling' kenden, was alleen cadeau officieel juist. Wel namen het woordenboek van Verschueren in de achtste druk (1979) en dat van Kramers Groot Woordenboek in de tweede druk (1986) kado op met de vermelding "niet-officiële spelling van cadeau", en vermeldde de Grote Koenen (1986) het woord kadotheek ("bazar, winkel waar allerlei (geschenk)artikelen te vinden zijn"). Hieruit blijkt dat kado toch wel voorkwam.
Vermoedelijk komt de schrijfwijze kado al lange tijd voor. In het Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT), waar men in 1916 toe was aan de beschrijving van de k, staat kado weliswaar niet, maar in Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde van 1915 komt het woord kadootje voor in een gedichtje van B. van Meurs (1835-1915) "Daorum stuurt ze aon stokoud grootje / Oew portretjen as kadootje / Fien geteikend, mooi gekleurd." Het WNT geeft wel enkele citaten van de dichter P.A. de Genestet, die kadeau(tje) gebruikt; in de Nieuwe Taalgids (jaargang 3, 1888) gebruikt de schrijver Frederik van Eeden kadeau ook, maar een veelvoorkomende vorm was dit niet.
Waarschijnlijk werd kado pas in de jaren zestig echt populair. De historicus G.C. Molewijk schreef in september 1992 in Onze Taal dat "fantasiespellingen" (hij noemt aksie, belgies en kompjoeter) in de jaren zestig en zeventig zijn opgekomen. Een woord als aksie wordt eigenlijk niet meer gebruikt, maar kado heeft wat ons betreft zijn bestaansrecht als informele variant ruimschoots bewezen.
Voor de volledigheid: de verkleinvorm en het meervoud van cadeau zijn cadeautje en cadeaus (niet cadeaux of cadeau's), en die van kado zijn kadootje en kado's.
Bron: Onze Taal.nl
Ja, wat ons betreft kan dat. In het Groene Boekje (2005) komt weliswaar alleen cadeau voor, maar wie niet aan de officiële spelling gebonden is (alleen de overheid en het onderwijs zijn dat wel), kan gerust het informelere kado gebruiken. Het Witte Boekje (2006) vermeldt cadeau en kado (met bij kado de toevoeging 'informeel').
De officiële spelling is altijd cadeau geweest. Het is een wijdverbreid misverstand dat kado ooit in het Groene Boekje heeft gestaan. Ook in de periode 1954-1995, toen veel woorden naast een 'voorkeurspelling' een 'toegelaten spelling' kenden, was alleen cadeau officieel juist. Wel namen het woordenboek van Verschueren in de achtste druk (1979) en dat van Kramers Groot Woordenboek in de tweede druk (1986) kado op met de vermelding "niet-officiële spelling van cadeau", en vermeldde de Grote Koenen (1986) het woord kadotheek ("bazar, winkel waar allerlei (geschenk)artikelen te vinden zijn"). Hieruit blijkt dat kado toch wel voorkwam.
Vermoedelijk komt de schrijfwijze kado al lange tijd voor. In het Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT), waar men in 1916 toe was aan de beschrijving van de k, staat kado weliswaar niet, maar in Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde van 1915 komt het woord kadootje voor in een gedichtje van B. van Meurs (1835-1915) "Daorum stuurt ze aon stokoud grootje / Oew portretjen as kadootje / Fien geteikend, mooi gekleurd." Het WNT geeft wel enkele citaten van de dichter P.A. de Genestet, die kadeau(tje) gebruikt; in de Nieuwe Taalgids (jaargang 3, 1888) gebruikt de schrijver Frederik van Eeden kadeau ook, maar een veelvoorkomende vorm was dit niet.
Waarschijnlijk werd kado pas in de jaren zestig echt populair. De historicus G.C. Molewijk schreef in september 1992 in Onze Taal dat "fantasiespellingen" (hij noemt aksie, belgies en kompjoeter) in de jaren zestig en zeventig zijn opgekomen. Een woord als aksie wordt eigenlijk niet meer gebruikt, maar kado heeft wat ons betreft zijn bestaansrecht als informele variant ruimschoots bewezen.
Voor de volledigheid: de verkleinvorm en het meervoud van cadeau zijn cadeautje en cadeaus (niet cadeaux of cadeau's), en die van kado zijn kadootje en kado's.
Bron: Onze Taal.nl